هم بغــــض ِ آسمـــــــان  بهــارم تو نیستی

دلتنــــگ آن دمـــم کـــه ببــــارم تو نیستی

 

ای   بهترین     بهانه ی    آرامشم  هنوز

افسوس دیگری اسـت کنـــــــارم تو نیستی

 

از جمع حاضـــــــــران ِبــه ظاهـــر کنار من

صد بار هــــــــــم تو را بشــمارم تو نیستی

  

اینجا که گرگ ومیــــــش مرا طعمه کرده اند

گویــا فقــط  حریــــــص ِ شـــکارم تونیستی

 

در حــــد ِانــتظـــار ِتـــــو بــــازی نمـــی کنم

مـــی بــازم و حــــــــریف قمـــــارم تونیستی

 

گاهی کلافــه می شــــوم از بــــس که پیشمی

هر وقت هـم کــــه حوصـــــله دارم تو نیستی