چه می دانم

اگــــر ابــــــــریتـــرینی با همیـــــن احــــوال بارانی

بیــــا تا شـــاید از شــوق آسمانم را بگریانی

 

مــسـیــر:از خانه تا هـر جا٬زمـــــان:تا می زند باران

دو تا شبگرد بی چتر و شب شعری خیابانی

 

به رقـــص آورده ای دامن بـــــه دامن دختـــــرک هارا

ولی موزون تر از آنها تویــی وقـت غزلخوانی

 

بگیر از من چنان کامی که گــــــل می گیرد از شبنم

دوسیب گونه هایم را نمی خواهی بسوزانی

 

و آدم برفی دلگـــــرم من بـــــــــی وقفـــــه می گرید

که گلهــــــــا زود برخیزند از خواب زمستانی

 

شـــکایت می کنـــی از جــــاده های در شلوغی گم 

چه می دانم خـــــودت شاید دلیل راه بندانی

 

لباس مشکــی ات رخت شبـــــــــم را برده از خاطر

ولی من حتم دارم بازمی گردی به مهمانی

 

......

 

بخـــواه تا بســـــرایم غـــزل به خاطر تو

به نام عشق ولی در عمــــل به خاطر تو

 

عروس تـــــک پســــر پادشــــاه پارسیان

نرفتـــــه است به ماه عســل به خاطر تو

 

دلی که زلزله گاهــــش همیشه آرام است

قـدم گذاشتـــــه روی گســــل به خاطر تو

 

بیـــــا که آمـــــدنت را همیشــــه منتـظرم

چقــــــدر باز بمانــــد بغــــل به خاطر تو

 

خـدا کنــــــد من وتو زودتر به هم برسیم

بـــــرای من که نشــــد لااقل به خاطر تو

 

 

 

---

پ.ن/مارا به راه عشق طلب رهنما بس است

هرجاکه نیست قبله نما نقش پا بس است                بیدل

 

اغراق نیسـت اینــــکه بگـــویــم محـــــــرم است

بازار خنـــــده نیست که منظــومـــه ی غم است

 

عضـــــــوی بـه درد آمــده  اعضــــای بـــــی قــرار

باز این چه شورش است که درجان عالم است *

 

ای ســـــردبیـــــــرها خبـــــــــری محــــــض اطلاع

آگـــاهــی مـــــن و همـــــه حـــــق مسلــم است

 

قبـــــــلا کـــلاغ ها خبــــــرش را رســـــانــده انـــد

البتـــــه هـــــر چـــه بشنـــوی اخبـــار مبهم است  

 

وقتــــــش رسیـــده آینـــــــه هـا را تکــان دهیـــم

ابـــزار از دوبـــــاره شــکستـــــــن فراهـــم است

 

ای همـــــــــزبـان مـــادریـــــــم تســلیـــت دیــــرم

این جملــه با زبـــان تو حـــــرف دل همــــه است

 

با یـــــــک غــــــزل نمی شـــود از ماجــرا گذشت

لطفا ببخــــش حــد بضــاعـــت همیــن کــم است

 

*پ.ن/ باز این چه شورش است که در خلق عالم است.محتشم کاشانی

تبریک عید

سال نو مبارک

حتما تماس میـــگیری تبریـــک عیـــد می گویی

از روزهــای خیــلی خــوب امــا بعیـد می گویی

 

این سوی خـط غزل خوانی مثل همیشه زیر لب

آن سوی خط که داری باز شـعر سپـید می گویی

 

بعـــدش چه  زود  مــی آید وقـت خدانـــگهدارت

ایـــن را امیـــدوارانـــه یـا نا امیـــد مــی گـویی

 

خانه تکـــانی ام کـردی خانه تکان سختی خورد

حالا به مـن که لرزیــدم در بـــاد بیــد می گویی

 

یا زنگ نزن  یا هم حرفی بـزن که می خواهم

آن وقت ها که می گفتی وقتش رسید می گویی

 

نه زنــگ نــزن  شاید حــالا زمان گفتن نیســت

امـــسال هـــم نشد حتــما سال جدیــد می گویی

 

 

 

نیستی

 

 

هم بغــــض ِ آسمـــــــان  بهــارم تو نیستی

دلتنــــگ آن دمـــم کـــه ببــــارم تو نیستی

 

ای   بهترین     بهانه ی    آرامشم  هنوز

افسوس دیگری اسـت کنـــــــارم تو نیستی

 

از جمع حاضـــــــــران ِبــه ظاهـــر کنار من

صد بار هــــــــــم تو را بشــمارم تو نیستی

  

اینجا که گرگ ومیــــــش مرا طعمه کرده اند

گویــا فقــط  حریــــــص ِ شـــکارم تونیستی

 

در حــــد ِانــتظـــار ِتـــــو بــــازی نمـــی کنم

مـــی بــازم و حــــــــریف قمـــــارم تونیستی

 

گاهی کلافــه می شــــوم از بــــس که پیشمی

هر وقت هـم کــــه حوصـــــله دارم تو نیستی

من داغدار تو بودم

 

وغزل:

 

 

تو  در شرایـــــط  خوبــــی من در شرایـــط  سختم

گفتم که ترک تو سخت است بستی دوباره به تختم

 

شـایـــد  رسیــــده بیافتم وقتـــی نچیـــده بیـــافتــــم

مـــی ترســــــم از نپــــریـدن از ارتفـــاع درختــــم

 

با سربه زیری غیــــــرت جـــــذاب تر شده ام چون

از روســـری زده بیــــــرون موهای مشکی ولختم

 

عمری لبــــــاس عزا را پوشــــانده ای به نگــاهت

وای از محــــــرم چشـــمت آه از سیـــــاهی بختــــم

 

غم نامـه هم که بخوانی درکم نمـــی کنی ای عشق

تو در شرایط  خـــــوبــــی مـــن در شــــرایط سختم

 

عارفانه عاشقانه

عرفان همان حمـــاســـه ی باران در آینه ست

باران اگــــــر چکیـــــــده ی طوفان درآینه ست

 

در من هجوم هرشبــــه ی سنگ دیدنی است

درهـم شکستنـــــی که نمـــــایان درآینه ست

 

منعم مکــــن که چـــاره ی مـن راه رفتن است

بــــن بــــست، امتــــداد خیـــــابان درآینه ست

 

مـــــــردی که در مقــــــابل خود گریه می کند

تصویــری از نگــــــــاهِ هراســــــان درآینه ست

 

دنبــــــــال یــــــــک مفــــسر قابل نگرد نیست

تفسیر آیــــــــه آیــــــــه ی قـــرآن در آینه ست

 

باهر نگـاه خیــــــــس به روحــــــــم جلا ببخش

آن چشـــــــم ها خلاصه ی عرفان در آینه ست